فولادهای فریتی با محتوای نیکل بالا (معمولاً بیش از 3 درصد) به طور گسترده در محدوده دمایی 0 درجه تا -196 درجه استفاده میشوند. چنین کاربردهایی شامل مخازن ذخیره گاز هیدروکربن مایع و سازه ها و ماشین آلات مورد استفاده در مناطق سردسیر است. این فولادها از نیکل برای کاهش دمای انتقال ضربه برای بهبود چقرمگی دمای پایین استفاده می کنند.
در فولاد کربن و اکثر فولادهای کم آلیاژ، زمانی که دما به زیر 24 درجه می رسد، استحکام و سختی افزایش می یابد، در حالی که شکل پذیری کششی و چقرمگی کاهش می یابد و نیکل می تواند به طور موثر چقرمگی در دمای پایین خود را بهبود بخشد.
فولاد نیکل با محتوای نیکل 9 درصد برای اولین بار در سال 1952 در ساخت ظروف اکسیژن مایع، عمدتاً برای پوسته داخلی مخازن گاز طبیعی مایع استفاده شد. دلیل انتخاب فولاد نیکل به جای فولاد زنگ نزن آستنیتی، ترکیبی از استحکام بالا و چقرمگی شکست قابل اعتماد در دماهای بسیار پایین -196 درجه است.
