موارد بازرسی برای صلاحیت روش جوش چیست؟پیش ساخته فلنج?
موارد اصلی بازرسی برای صلاحیت روش جوشکاری عبارتند از:
1. بازرسی بصری جوش
ارتفاع اضافی فلز جوش نباید کمتر از فلز پایه باشد، عمق و طول زیر برش نباید از حد استاندارد تجاوز کند و سطح جوش باید عاری از ترک، عدم همجوشی، آخالهای سرباره، دهانههای قوسی و منافذ باشد. .
2. بازرسی NDT از جوش
بازرسی رادیوگرافی نمونه های لوله ای باید مطابق با مفاد DL/T821 انجام شود و کیفیت جوش ها نباید کمتر از استاندارد کلاس II باشد. آزمایش غیر مخرب به خواص مکانیکی اتصالات جوش داده شده مربوط نمی شود، اما درک وضعیت عیوب جوش در "ارزیابی" ضروری است. ضمناً در نظر گرفته شده است که هنگام برش قطعه آزمایش از آن اجتناب شود. بنابراین در اقلام بازرسی قرار می گیرد. باید باشد. هدف اصلی از بازرسی شکست، بررسی عیوب ماکروسکوپی جوشکاری بخش فلز جوش است که به محدوده اندازه گیری مهارت های عملیاتی جوشکار تعلق دارد و نمی توان مستقیماً برای اندازه گیری خواص مکانیکی از آن استفاده کرد، بنابراین لغو می شود.
صلاحیت روش جوشکاری
تست کشش (نمونه بعدی)
① ارتفاع اضافی نمونه باید به صورت مکانیکی برداشته شود و با فلز پایه همسطح شود.
② ضخامت قطعه آزمایش: هنگامی که ضخامت کمتر از 30 میلی متر است، می توان از قطعه آزمایشی با ضخامت کامل استفاده کرد و زمانی که ضخامت بیشتر از 30 میلی متر باشد، می توان آن را به دو یا چند قطعه نمونه پردازش کرد.
③ استحکام کششی هر نمونه نباید کمتر از حد پایینی فلز پایه باشد.
④ استحکام کششی نمونه فولادی غیر مشابه نباید کمتر از حد پایینی فلز پایه در سمت پایین باشد.
⑤ دو یا چند نمونه باید تحت آزمایش کشش قرار گیرند و میانگین مقدار هر گروه از نمونه ها نباید از حد پایینی مقدار مشخص شده فلز پایه تجاوز کند.
تست خمش
① نمونه های خمشی را می توان به خم های عرضی صورت (پشت)، خم های طولی صورت (پشت) و خم های جانبی تقسیم کرد.
② وقتی T کمتر از 10 باشد، T=t; وقتی T بزرگتر از t است، t{2}}. عرض نمونه: 40، 20، 10 (واحد: میلی متر).
③ ارتفاع اضافی نمونه باید به صورت مکانیکی برداشته شود تا سطح اصلی فلز پایه حفظ شود و بریدگی و بریدگی ریشه جوش نباید برداشته شود.
④ اگر نقصی در سطح خمشی جانبی وجود داشته باشد، طرف جدی تر باید سطح کششی باشد.
⑤ سه عامل اصلی که بر تست خمش تاثیر می گذارند عبارتند از: نسبت عرض به ضخامت نمونه، زاویه خمش و قطر محور خمش.
روش آزمایش خمش و مقررات مربوط به مقررات SD{0}} با ازدیاد طول خود ماده مطابقت ندارد.
بنابراین، کشیدگی سطح خارجی خمش نمونه از حد پایینی کشیدگی برای برخی فولادها فراتر رفته است، بنابراین معقول نیست. .
به منظور منطقی تر کردن تست خمش برای تعیین پلاستیسیته، مقررات جدید مقررات زیر را در نظر گرفته است: روش تست خمش طبق روش تست خمش فلز GB/T232 انجام می شود.
شرایط آزمایش خمشی به شرح زیر مشخص می شود: ضخامت نمونه کمتر یا مساوی 10 و قطر محور خمشی (D) 4 تن است. فاصله بین تکیه گاه ها (Lmm) 6t به علاوه 3 و زاویه خمش 180 درجه است.
برای فولادی که حد پایین کشیدگی آن کمتر از 20 درصد تعیین شده در شرایط استاندارد و فنی است، در صورت عدم موفقیت آزمایش خمشی و ازدیاد طول اندازهگیری شده کمتر از 20 درصد، مجاز است قطر محور خمشی برای آزمایش افزایش یابد. .
در سطح کششی نمونه، در هیچ جهتی در ناحیه متاثر از جوش و گرما، به طول بیش از 3 میلیمتر، به استثنای ترکهای لبهها و گوشهها، ترکهایی به طول بیش از 3 میلیمتر وجود نداشته باشد، اما ترکهای ناشی از عیوب ورود سرباره باید وجود داشته باشد. شمرده شود.
تست ضربه
تا زمانی که قطعات تحمل کننده فشار و باربر شرایط ساخت نمونه های آزمایش ضربه را داشته باشند، آزمایش ضربه باید انجام شود.
بنابراین، باید زمانی انجام شود که شرایط زیر وجود داشته باشد:
① اگر ضخامت جوش برای نمونه برداری کافی نباشد، ممکن است انجام نشود.
② هنگامی که ضخامت جوش بزرگتر یا مساوی 16 میلی متر باشد، آزمایش ضربه مورد نیاز است.
③ استاندارد صلاحیت ارزیابی: میانگین ارزش سه نمونه نباید کمتر از حد پایین مشخص شده در اسناد فنی مربوطه باشد و یکی از آنها نباید کمتر از 70 درصد مقدار تعیین شده باشد.
بازرسی متالوگرافی
برای اتصالات گوشه صفحات لوله، همان برش نباید دارای دو سطح بازرسی باشد.
تست سختی
سختی ناحیه متاثر از جوش و حرارت نباید کمتر از 90 درصد مقدار سختی باشد، از سختی برینل فلز پایه به اضافه 100HB تجاوز نکند و از الزامات زیر تجاوز نکند:
هنگامی که محتوای کل آلیاژ کمتر از 3 درصد باشد، سختی کمتر یا برابر با 270HB است. هنگامی که محتوای کل برابر با 3 ~ 10 باشد، سختی کمتر یا برابر با 300HB است.
هنگامی که محتوای آلیاژ کل بیشتر از 10 باشد، سختی کمتر یا برابر با 350HB فولاد P91 220~240 بهترین است.
