آیا تفاوت بین قطرهای De، DN، D، d و Φ را درک می کنید؟
لوله ها هر روز دیده می شوند و قطر لوله ها اغلب خوانده می شود اما باید Dn و De و D و d و Φ را کنار هم گذاشت... مثلا:
DN200، De200، D200، d200، Φ200
سردرگم؟ لطفا به من بگو که آیا شما یک شرور هستید.
به طور کلی، قطر لوله را می توان به قطر خارجی (De)، قطر داخلی (D) و قطر اسمی (DN) تقسیم کرد. بیایید به همه تفاوت بین این "DDDD..." را بگوییم.
DN به قطر اسمی لوله اشاره دارد
نکته: این نه قطر بیرونی است و نه قطر داخلی، میانگین قطر خارجی و قطر داخلی است که به آن قطر داخلی متوسط می گویند.
هنگامی که طراحی از قطر اسمی DN برای نشان دادن قطر لوله استفاده می کند، باید یک جدول مقایسه بین قطر اسمی DN و مشخصات محصول مربوطه وجود داشته باشد.
مواد لوله مانند لوله های فولادی انتقال گاز (لوله های فولادی گالوانیزه یا لوله های فولادی غیر گالوانیزه)، لوله های چدنی، لوله های کامپوزیت فولاد-پلاستیک و لوله های پلی وینیل کلراید (PVC) باید با قطر اسمی "DN" (مثلا DN15، DN20)
De عمدتاً به قطر بیرونی لوله اشاره دارد
به طور کلی، مواردی که با De مشخص شده اند باید به شکل قطر بیرونی مشخص شوند×ضخامت دیوار؛
عمدتاً برای توصیف: لوله های فولادی بدون درز، لوله های پلاستیکی مانند PVC و سایر لوله هایی که نیاز به ضخامت دیواره شفاف دارند.
با در نظر گرفتن لوله فولادی جوش داده شده گالوانیزه، دو روش علامت گذاری DN و De به شرح زیر است:
DN20 De25×2.5mm
DN25 De32×3mm
DN32 De40×4mm
DN40 De50×4mm
ما عادت داریم از DN برای علامت گذاری لوله های فولادی جوش داده شده استفاده کنیم و به ندرت از De برای علامت گذاری لوله ها زمانی که ضخامت دیواره درگیر نیست استفاده می کنیم. اما علامت گذاری لوله های پلاستیکی موضوع دیگری است. هنوز هم به عادات صنعت مربوط می شود، در فرآیند ساخت و ساز واقعی، لوله های 20، 25، 32 و سایر لوله ها که ما آنها را به سادگی می نامیم، همگی به De اشاره دارند، نه DN. اینجا یک تفاوت وجود دارد. به راحتی می توان در فرآیند تدارکات و ساخت و ساز ضرر کرد اگر مشخص نباشد.
روش های اتصال دو ماده خط لوله چیزی جز اتصال پیچی و اتصال فلنجی نیست. سایر روش های اتصال به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند.
هم لوله های فولادی گالوانیزه و هم لوله های PPR را می توان با دو اتصال بالا به هم وصل کرد، اما استفاده از رزوه برای لوله های کوچکتر از 50 راحت تر است و فلنج برای لوله های بزرگتر از 50 قابل اطمینان تر است.
نکته: در صورت اتصال دو لوله فلزی از مواد مختلف، باید در نظر داشت که آیا واکنش گالوانیکی وجود دارد یا خیر، در غیر این صورت سرعت خوردگی لوله های فلزی فعال تسریع می شود. بهتر است از اتصالات فلنجی استفاده کنید و از مواد عایق مانند واشر لاستیکی استفاده کنید. انواع فلزات از جمله پیچ و مهره ها جدا می شوند که برای جلوگیری از تماس باید با واشر جدا شوند.
D به طور کلی به قطر داخلی لوله اشاره دارد
d قطر داخلی لوله بتنی است
Φ نشان دهنده قطر یک دایره معمولی است
Φ همچنین می تواند نشان دهنده قطر بیرونی لوله باشد، اما در این زمان باید در ضخامت دیواره ضرب شود.
مانند: Φ25×3 به معنای لوله با قطر بیرونی 25 میلی متر و ضخامت دیواره 3 میلی متر است.
برای لوله های فولادی بدون درز یا لوله های فلزی غیر آهنی، باید "قطر بیرونی x ضخامت دیواره" علامت گذاری شود.
مانند: Φ107×4 که ف را می توان حذف کرد.
برخی از لوله های فولادی در چین، ISO و ژاپن با ابعاد ضخامت دیوار مشخص می شوند تا سری ضخامت دیواره لوله فولادی را نشان دهند. برای این نوع لوله فولادی، روش بیان قطر خارجی لوله × ضخامت دیواره است.
مانند: Φ60.5×3.8
محدوده نمایش مربوطه De، DN، d و ф.
De{0}} PPR، لوله پلی اتیلن، قطر بیرونی لوله پلی پروپیلن
DN--قطر اسمی لوله پلی اتیلن (PVC)، لوله چدنی، لوله کامپوزیت فولاد و پلاستیک، لوله فولادی گالوانیزه
d -- قطر اسمی لوله بتنی
ф-- لوله های فولادی بدون درز یا لوله های فلزی غیرآهنی باید با "قطر بیرونی × ضخامت دیواره" علامت گذاری شوند.
